امید..

حس اون آدمی که شب بی صدا
میره روی بلندترین نقطه ی شهر وامیسته که خودشو بندازه پائین 
ولی
محو زیبائی شهر میشه ....

/ 1 نظر / 6 بازدید
dawod

بالاجبار هنوزم بیدارم...هنوزم تکرار نوشته هایت را درون ذهنم مرور میکنم...هنوزم تعداد کلمه هایت با تعداد خوشحالی ادمهای فردا رقابت میکند...فردا ادمهایی خوشحال از دست رنج امشب من...هر جا لبخندی را درون تکه اهنی نو دیدی باور کن مردی،پدری،همسری،دوستی شبی را به لحظه لحظه ان تمام قد و پابرجا مانده است.....